Dolina Białki

 

Jest to druga co do wielkości tatrzańska dolina walna, cały jej obszar wynosi ok. 63,5km2, z czego do Polski należy ok 38,2km2.

Budowa oraz położenie doliny

Położona jest w Tatrach Wysokich na granicy Polski i Słowacji. W znacznej części dolina ta jest wyżłobiona w skałach trzonu krystalicznego Tatr Wysokich. Znaleźć tutaj można również skały osadowe serii wierchowej i reglowej. Ogromny wpływ na charakter budowy doliny miało oddziaływanie na jej powierzchnię lodowców. Podejrzewa się, że występował w tym miejscu największy lodowiec w Tatrach o długości 14 km oraz powierzchni 60 km2, przy czym jego grubość mogła sięgać nawet 300 metrów. Główna odnoga doliny biegnie przez ok 12km z Łysej Polany na północno-zachodnią ścianę Zadniego Gerlacha. Polacy Doliną Białki określają zazwyczaj dolną część systemu, która rozpoczyna się u połączenia Białej Wody i Rybiego Potoku, gdzie w dalszym biegu tworzą rzekę Białkę. Dolina Białej Wody łączy się tam z największą polską odnogą – Doliną Rybiego Potoku. W dolinie znajdują się polany: Stara Roztoka, Palenica Białczańska, Niżna Polana nad Wołoszynem, polana Biała Woda oraz Łysa Polana, na której znajduje się drogowe przejście graniczne, do którego prowadzi Droga Oswalda Balzera.

W 1876 roku zbudowano w dolinie na polanie Stara Roztoka schronisko imienia Wincentego Pola.

Fauna i flora doliny

Zachowały się tam skupiska lasów reglowych z partiami naturalnych, pierwotnych drzewostanów limbowych. Ostoję znalazły w niej jelenie, niedźwiedzie oraz kozice.

Jeśli chcesz wybrać się na wyprawę plenerową do Doliny Białki możesz wybrać noclegi w Bukowinie Tatrzańskiej w Willi Majerczyk, skąd w dogodny sposób dojedziesz do doliny.

Zapraszamy - pensjonat Dolina Białki

 
 
Ta strona korzysta z plików Cookie zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Polityka prywatności